Grundeinkommen - ein Kulturimpuls - als inspiratiebron

Geschreven door Incidentele Co-createuren. Geplaatst in Sociale innovatie.
Hot

verbinding, inspiratie, community, coöperatie, samen, verbinden, verandering, vernieuwing, inspiratie, inspiratieplatform, mensen, inspireren,

Het moment dat het voor mij duidelijk werd dat het allemaal anders zou kunnen, was in 1968. Ik was 18 jaar jong. Tot dat moment voegde ik mij als vanzelfsprekend in wat zich aan mij voordeed. De idealen in de jaren zestig van studenten, kunstenaars, zorgverleners, hippies en kabouters maakten ook in mij iets wakker.

Ik kon er een eigen private mening over hebben. Zaken als orde, kerk, gezag, autoriteit, macht, cultuur en geweld prikkelden mij tot kritisch nadenken. Later kwamen daar ook onderwerpen bij als honger, armoede, ongelijkheid en schijndemocratie.

Wakker worden

Niet dat het me allemaal al helder voor de geest stond, maar ik werd lid van het Angola Komité en later de PSP. Kreten als: ‘Beter lang haar dan kortzichtig!’, ‘Baas in eigen buik!’ en ‘Veranderingen? Geen veranderingen!’ spraken mij zeer aan. Ik wilde mij voor mensen inzetten die om welke reden dan ook in de knel waren gekomen. Mijn keuze om naar een Sociale Academie te gaan en later iets met culturele antropologie te doen, lag ten grondslag aan mijn bezorgdheid over het tussen wal en schip geraken van grote groepen individuen.

Ik zag de wijder wordende kloof tussen burgers en bestuurders. Ik zag ook: de bonuscultuur, met geld geld maken zonder bij te dragen aan de samenleving, de groeiende kloof tussen arm en rijk, de hoogmoed en leugens van politieke ambtsdragers, de arrogantie van ambtenaren, de dominante media als spreekbuis van de zittende macht, de hebzucht van de rijken, de zogenaamde politieke correctheid van ‘de linkse kerk’, enzovoort. Ik realiseerde mij echter dat mijn irritatie ongepast was. Natuurlijk: sympathie en antipathie doen zich bij praktisch elke waarneming voor. Daar gelijk het oordeel van 'goed' of 'niet goed' aan hangen, doet onrecht aan het feit dat mensen door iets gedreven worden, iets wat tot hun standpunt heeft geleid. Dat verdient respect. Ik wil dan ook niet tolerant zijn! Eigenlijk is dát heel arrogant.

Omslag

In 2008 begonnen de financiële crises, en later de economische. Huisuitzettingen en drie suïcides per dag in Nederland, voor het merendeel veroorzaakt door financiële problemen, zijn onacceptabel, net als de schandvlek voor onze cultuur die ‘voedselbank’ heet.

Een paar jaar geleden kwam bij mij de doorbraak. Ik zag de anderhalf uur durende film Grundeinkommen - ein Kulturimpuls. Deze Zwitserse film raakte mij in het hart. Mensen als Götz Werner en Enno Schmidt inspireerden mij enorm. De film schetst in vogelvlucht de geschiedenis van het Onvoorwaardelijk Basisinkomen (OBi) sinds de zestiende eeuw. De verworvenheden die onze voorouders tot stand brachten, leidden uiteindelijk tot grote welvaart. Het is echter niet te rechtvaardigen dat de revenuen van wat sinds eeuwen aan kennis en ervaring ontstond, slechts bij een klein percentage van superrijken terecht kwam. Rechtvaardig is een sociaal of maatschappelijk dividend waar iedereen aanspraak op heeft. Datzelfde geldt voor de grond en de aanwezige bodemrijkdommen. Niemand heeft daar iets voor hoeven doen. Ze zijn van ons allemaal, niet alleen van superkapitalisten. Alle mensen hebben recht op wat de wereld aan natuurlijke rijkdommen voortbrengt.

In actie

Ik meldde mij aan als lid van de Vereniging Basisinkomen en werd bestuurlijk actief. Ik zag grote mogelijkheden om zowel onze leden te ondersteunen bij plaatselijke acties met het basisteam als om zelf ‘de boer op te gaan’. Bij GroenLinks en D66, maar ook bij het lokale kader van de SP en zelfs de PvdA, bespeurde ik een positieve grondhouding over het OBi. Tijdens een flyeractie bij een GroenLinksbijeenkomst in Leeuwarden sprak ik Bram van Ojik. Hij bleek voorstander te zijn van het basisinkomen en had er eind jaren tachtig een paper over geschreven! Ik werd uitgenodigd bij GroenLinks in Tietjerk en Groningen om iets te vertellen over het OBi. Als vereniging organiseerden wij een bijeenkomst samen met D66 in Groningen en ontmoette ik Liesbeth van Tongeren, Tweede Kamerlid voor GroenLinks. Enkele jonge ondernemers, verenigd in MIES (Maatschappij voor Innovatie en Economie in de Samenleving) zagen wel wat in een basisinkomen en namen initiatieven om niet langer te praten, maar het gewoon eens uit te proberen.

Op een expertmeeting over dit onderwerp ontstond het idee om in Pekela een pilot te doen. Ik zocht contact met de burgemeester, hij toonde zich voorstander. Inmiddels had ook Leeuwarden zich gemeld. Private burgers vroegen mij om te helpen nadenken over een pilot in het kader van Europese Culturele Hoofdstad 2018. Ook raakte ik betrokken bij een vergelijkbaar initiatief van GroenLinks in Friesland. GroenLinks in Nijmegen en Den Haag zochten contact met mij. Inmiddels heeft Tegenlicht (VPRO) op mijn suggestie Guy Standing, mondiaal dé autoriteit, naar Groningen gehaald voor een voordracht. Meer dan tweehonderd mensen werden geraakt door zijn speech. De dag daarna maakte Tegenlicht opnames, waar ik een bescheiden aandeel in mocht hebben. Wel spannend, al die aandacht voor zoiets baanbrekends als het OBi.

Waardigheid

Mensen moeten in staat gesteld worden de regie over hun eigen leven te voeren. Dat kan niet als ongelijkheid mensen stigmatiseert en afhankelijk maakt. Pas wanneer we vrij zijn van zorgen over onze basale materiële levensbehoeften, kan een mens zich gaan bezinnen op wie hij is, wat hem of haar te doen staat, welke bijdrage hij of zij kan leveren aan de samenleving en kan de mens zich op geestelijk gebied verder ontwikkelen. Dat in de berekeningen van het Bruto Nationaal Product het werk van twee à drie miljoen vrijwilligers niet wordt meegerekend, doet daar niets aan af. De productiviteit is er niet minder om.

Ergo

• Gelijkheid voor elke burger leidt als vanzelf tot een onvoorwaardelijk basisinkomen.
• In het cultuurdomein zal vrijheid van denken en creëren moeten zijn. Daar kunnen nieuwe ideeën voor een betere toekomst ontstaan. Daar moet gesprek en concurrentie plaatsvinden.
• Vervolgens moeten we ons binnen de economie realiseren: wat ik consumeer, is door de ander geproduceerd.
• Met andere woorden: gelijkheid in het recht maakt vrijheid in het culturele leven mogelijk en doet ons in de economie delen.

Het Kantelingsalfabet

Dit is het hoofdstuk van Willem Gielingh, vice-voorzitter bij de vereniging Basisinkomen, uit Het Kantelingsalfabet. Het Kantelingsalfabet is een uniek boek met 320 pagina’s en 90 hoofdstukken van meer dan 100 auteurs. Deelnemende auteurs zijn onder andere Jan Rotmans, Guido van de Wiel, Nynke Schaaf, Richard van der Lee, Sabine van Baal, Henkjan Smits, Crystal Kwee en Arko van Brakel. Vanuit de gedachte 'Verandering begint met delen' is het eBook Het Kantelingsalfabet gratis en exclusief verkrijgbaar bij De Alfabetboeken door te klikken op de afbeelding.

verbinding, inspiratie, community, coöperatie, samen, verbinden, verandering, vernieuwing, inspiratie, inspiratieplatform, mensen, inspireren,

 



Incidentele Co-createuren

Auteur: Incidentele Co-createuren

174 76

Geregeld krijgen wij interessante blogs aangeboden van mensen die incidenteel schrijven. Uiteraard willen wij vanuit de gedachte Verandering begint met delen hiervoor ook de gelegenheid bieden.


Bespreek dit artikel

INFO: You are posting the message as a 'Guest'







×