Wanneer gaan we de vrije klooiruimte binnen organisaties benutten?

Geschreven door Richard van der Lee. Geplaatst in Organiseren.
Hot

verbinding, inspiratie, community, coöperatie, samen, verbinden, verandering, vernieuwing, inspiratie, inspiratieplatform, mensen, inspireren,

- Creatief leven herken je aan zijn gevarieerdheid: het levert steeds onbekende resultaten op die niet te voorzien waren. - Wanneer je dit citaat leest van de Engelse schrijver David Herbert Lawrence (1885-1930), dan is het de vraag of dit wel past in de organisaties van deze tijd.

Zeker wanneer de relatie wordt gelegd met ‘onbekende resultaten’. Veel organisaties van nu hebben namelijk bij voorkeur de glazen bol van Tita Tovenaar in het bezit om te kunnen voorspellen wat er allemaal gaat gebeuren. En in meer of mindere mate is deze ook in hun bezit door allerlei soorten data die netjes in spreadsheets en andere mooie cijfermatige staten worden aangeleverd. Het vervolg is een strategie die op basis hiervan wordt gebaseerd, waarbij het woord ‘onvoorziene omstandigheden’ niet altijd even geliefd is. Het voordeel van voorspelbaarheid is immers dat je precies weet wat je nodig hebt aan middelen, processen en ga zo maar even door. Kortom, de maakbare organisatie. Maar helaas pindakaas! Zo zit de wereld niet in elkaar. Sterker nog, het lijkt wel of de wereld steeds onvoorspelbaarder wordt. Het is dus van belang creativiteit ruimte te geven buiten al die verstikkende kaders, die in de kindertijd ook niet of minder aanwezig waren!

Een kudde kinderen

Soms is het genieten als vader, wanneer je ziet wat de combinatie van creativiteit, kinderen en fantasie kan opleveren. En dit begint al vroeg met de mooiste bouwwerken in de zandbak en daarna gaat het verder met de schitterende tekeningen, waar ik overigens vaak iets anders zie dan de jonge artiest zelf. En als er daarna uitleg volgt, dan ga ik hier graag in mee.

Maar ik moet er ook bij zeggen dat ik het soms ook niet snap. Wat vinden kinderen bijvoorbeeld nou leuk aan het spreken van een eigen fantasietaal of het neerzetten van een krokodil en een olifant op een kinderboerderij van Playmobil? Volgens mij geen geweldige combinatie en al helemaal wanneer je dit zou doen in de echte realiteit. Maar ja, probeer dit de dames maar eens wijs te maken als ze in hun spel en ‘eigen wereld’ zitten. Overigens is dit laatste al lastig zat want als ze met meerderen bezig zijn en je probeert dan te storen als goedwillende vader, blijkt in één keer dat de spelende kids Oost-Indisch doof zijn, wat ik overigens niet had vernomen van de schoolarts. Ja, dit met de beperking dat als ik een experiment uitvoer en hen roep voor koek of snoep, er met grote vaart een kudde stampende kinderen van de trap af komt denderen, waarbij ik nog niet wordt overlopen.

Ik snap het niet

Even terug naar de zaken die ik niet snap. Dit zal gerust te maken hebben met mijn eigen beperkingen en het gegeven dat een volwassene nu eenmaal anders denkt dan een kind. Veel meer in vast omlijnde kaders en patronen en niet te vergeten realiteit van wat wel of niet mogelijk is. Zaken die er eigenlijk al vanaf groep drie van de basisschool in worden gestampt, onder het mom van ‘moeten’. Vanaf dat moment ga je aan de slag met rationaliseren en verklaren en blijft het deel van de hersens waar de creativiteit van mensen vandaan komt, vaak achter in de ontwikkeling.

(H)erkennen en stimuleren

Ik merk ook dat ik als ouder steeds meer moeite heb met het huidige (school)systeem, waarbij sprake is van denken in hokjes en het veelvuldig toetsen. Natuurlijk zijn vakken als rekenen en taal heel belangrijk maar wanneer ik zie dat een van de drie jonge telgen uitblinkt in bijvoorbeeld tekenen of techniek, dan zou het wel prettig zijn wanneer dit wordt (h)erkend en gestimuleerd. Het punt hierbij is dat de verantwoordelijkheid en bijbehorende besluitvorming om het systeem echt te veranderen niet liggen bij de docenten maar bij de politici. Je weet wel, de mensen die door ons gekozen zijn, van polderen hun beroep hebben gemaakt en regelmatig te maken hebben met het ontbreken van enige realiteitszin!

Realiteitszin!

Dan even over realiteitszin binnen organisaties, de BV Nederland, gesproken, in relatie tot creativiteit. Veel organisaties zijn nu eenmaal niet te zien als creatieve broedplaatsen en het innovatieve vermogen druipt er niet echt van af. Toch raar want juist innovatie, oftewel vernieuwend bezig zijn qua producten, diensten en onderliggen processen en organisatie-structuren, zou hoog op de agenda moeten staan. Nu, waarschijnlijk staat dit ook hoog op de agenda, alleen is er een verschil tussen praten en echt faciliteren. Wat namelijk in het onderwijs plaatsvindt of wordt even gepolished in het bedrijfsleven.

De zelfgecreëerde gevangenis

Ondernemerschap en creativiteit, als basis voor innovatie, passen namelijk niet bij de gewenste voorspelbaarheid, vanuit de ‘gedachte van de glazen bol’. En dan hebben we het nog maar even niet over de organisatiecultuur die afwijkingen niet echt tolereert. Sterker nog, wanneer je dit gaat doen, is het volgende hoofdpijndossier op komst voor managers en bestuurders, want dit alles is afwijkend ten opzichte van de in beton gegoten processen, procedures, richtlijnen en ga zo nog maar even door. Het is zelfs om de koortsrillingen van te krijgen, want stel je nu eens voor dat het gewenste resultaat een keer niet uitkomt! Tja, hoe denken de dames en heren uit de ivoren toren dat partijen als Finext en Buurtzorg Nederland en nog vele anderen succesvol zijn geworden? In ieder geval niet door binnen een zelfgecreëerde gevangenis van denken en doen te blijven zitten.

Vrije klooiruimte

Kortom, experimenteren, ruimte om fouten te maken, oefenen en al die dingen die volwassenen vroeger als kind deden, zijn te vaak not done, terwijl dit wel nodig is voor het realiseren van groei en ontwikkeling van mens en organisatie. Of zoals onlangs iemand tegen mij zei:

Organisaties hebben meer ‘vrije klooiruimte’ nodig.

Deze ‘vrije klooiruimte’, die te zien is als een niet formeel laboratorium of (virtuele) broedplaats, waarin ruimte en uitdaging worden geboden, hoeft geen geld te kosten en past binnen iedere organisatie. Sterker nog, je zou dit als platform kunnen zien waar organisatie en klant samenkomen om zich te buigen over nieuwe producten en diensten. Hiermee wordt invulling gegeven aan ‘met de klant denken’ in plaats van het ouderwetse ‘voor de klant denken’. Kortom, wanneer de BV Nederland zich wil profileren als innovatieland, zal er toch echt meer ruimte moeten worden gegeven aan creativiteit. Dit begint allereerst in het onderwijs door het doen van de juiste investeringen en nu eens met een snelle en adequate handelwijze vanuit de politiek in plaats van een volgend tien-jarenplan. En daarnaast natuurlijk ook binnen organisaties, waarbij andere structuren en denkpatronen noodzakelijk zijn voor het benutten van het menselijk potentieel. Van dit laatste wordt nu namelijk veel te weinig gebruik gemaakt.

Wat ga je doen?

Eigenlijk een advies voor organisaties en individuen. Vraag om ruimte en geef dit ook aan jezelf en de omgeving. Laat het kind in jezelf weer los, die bron van onuitputtelijke energie en creativiteit. Natuurlijk is het ook een optie ervoor te kiezen de rest van je leven in de pas te blijven lopen in de kaders die door anderen zijn vastgesteld of een grijze muis te blijven. Hier is niets mis mee, alleen doe je jezelf en de omgeving tekort. Ik weet nu door schade en schande dat er veel plezier te beleven is wanneer je ruimte creëert voor creativiteit en het geluk en resultaat dat hieruit voortvloeit, is onbetaalbaar.

Ja, en voor organisaties is het sowieso heel eenvoudig. De wereld is niet meer voorspelbaar en ondernemerschap en innovatie zijn een ‘must’. Denk hierbij vooral aan co-creatie en vooral niet in ‘eilandjes’ maar organisatieoverschrijdend. En dit alles bij voorkeur met de klant in plaats van voor de klant.

verbinding, inspiratie, community, coöperatie, samen, verbinden, verandering, vernieuwing, inspiratie, inspiratieplatform, mensen, inspireren,

Help! Mijn papa is manager 

Dit is een hoofdstuk uit het boek van Richard van der Lee, Help Mijn papa is manager. Richard is naast oprichter van InVerbinding.works ook vader, echtgenoot, voormalig manager, auteur, CommunityMaker en de man die geregeld probeert op zondag het vlees te snijden. Over zijn avonturen als hardwerkende professional en vader van drie jonge kinderen, met alle uitdagingen die hier bij horen, heeft hij het boek Help! Mijn pappa is manager geschreven. Het boek met 18 hoofdstukken is voor € 12,50 inclusief verzendkosten verkrijgbaar bij De Alfabetboeken door hier te klikken,


Richard van der Lee

Auteur: Richard van der Lee

188 44

Onder de naam The CommunityMakers inspireert Richard van der Lee dagelijks mensen en organisaties, zodat zij hun dromen kunnen realiseren. Dit doet hij in de rol van organisatieadviseur en certified facilitator & workshopdesigner LEGO® Serious Play™, op basis van het motto:

Reduce complexity | Stimulate connectivity

Daarnaast is Richard (mede-oprichter) en community builder van uitgeverij De Alfabetboeken, waar ook het Inspiratieplatform InVerbinding.works sinds 2016 onderdeel van uitmaakt.


Bespreek dit artikel

INFO: You are posting the message as a 'Guest'







×