Communicatie en de kracht van de ontmoeting

Ontmoeting > Communicatie en de kracht van de ontmoeting | inVerbinding

"De belangrijkste inspiratiebron is wat je uit dagelijkse ontmoetingen of ervaringen als nieuwe vraag of gezichtspunt tegemoet komt ...".

Elke keer als ik op de TV weer ergens een militair achter een monitor zie zitten die via één of ander geavanceerd systeem ergens op de wereld dood en verderf zaait, voel ik een totale vervreemding. De goede man weet helemaal niet wat hij doet en waarom. Goed gedrild (denk ik tenminste), reageert hij op verre signalen via ingewikkelde communicatiesystemen, geïnterpreteerd door weer een ander ondoorzichtig systeem, en voert zonder eigen oordeel een ooit door anderen bedacht protocol uit. En in een verre andere wereld gebeurt er bewust(!) iets onherroepelijks met mensen die hij - of zijn bazen - nog nooit hebben ontmoet. Alles dankzij de digitale overdracht van 'objectieve' feiten en gegevens.

Met dezelfde techniek wisselen we via onze computer gedachten, opinies en feiten uit. Ook als we tot een gezamenlijk inzicht over iets willen komen. Een interessante en soms ook nuttige exercitie die veel tijd spaart. Maar ook voldoende grondslag voor een genuanceerd oordeel? Feiten, kunnen uitstekend schriftelijk aangevuld of verbeterd worden. Maar wil je samen tot nieuwe inzichten komen, bijvoorbeeld door een 'denktank' of 'brainstorm', is het prettig als je bij elkaar zit. Als ik bijvoorbeeld een provocerend proefballonnetje oplaat dan wil ik graag de reacties kunnen waarnemen. De lichaamstaal van een nagelpeuterende collega is signaal genoeg voor de interesse die ik met mijn verhaal weet te wekken. Ook dat is communicatie – kenners noemen die 'non-verbaal'.

Ik kan daar direct op reageren door het nog eens iets anders te zeggen of met een gekke grap of anekdote anderen weer even in beweging brengen. Zo'n directe reactie spaart ook erg veel tijd: een verkeerd spoor wordt meteen gesignaleerd en gecorrigeerd. Dat gaat heel anders met vele e-mails, steeds onoverzichtelijker versies van een alsmaar opnieuw gewijzigd verhaal of 'welles-nietes' opiniestukken in pers of blog. En dan heb ik het nog niet over de gezegende momenten van inspiratie, waartoe een losse opmerking of gebaar kan leiden.

Ik zat laatst in een virtueel expert-panel met mensen die ik nooit eerder had ontmoet. We moesten reageren op vooraf gestelde vragen en kregen een paar ronden voor schriftelijke reacties op elkaar. Dat leverde een alleszins leuk resultaat op, maar ik heb de discussie wel erg gemist: er was geen aanleiding voor plotselinge invallen en onverwachte conclusies. Het geheimzinnige proces van elkaar spontaan beïnvloedende gezichtspunten ontbrak en je zou ook je mede-deelnemers wel eens even wat persoonlijker willen bevragen over wat hen beweegt. In een onderling gesprek zouden we ongetwijfeld tot andere formuleringen zijn gekomen. De verrassingen en de atmosfeer van een echte ont-moeting ontbraken.

Spontaan enthousiasme had misschien tot een heel nieuwe inzichten of zelfs initiatieven kunnen leiden. Een gemiste kans? In de naaste toekomst zullen we steeds meer creativiteit kunnen gebruiken! Die ontstaat vaak door een levendige onderlinge uiteenzetting. Wanneer komt oefening in vaardigheden als debat en retorica weer eens op het leerplan van het voortgezet (of tenminste het hoger) onderwijs? Met de afschaffing van de zeven vrije kunsten is er ook veel verloren gegaan ...

Dit is een gastblog van Hugo Versteeg


Interessant blog? Like it op Facebook, +1 op Google, Tweet het of deel dit blog op andere bookmarking websites.

Pro Blogger

Geregeld krijgen wij interessante blogs aangeboden van mensen die incidenteel schrijven. Uiteraard willen wij vanuit de gedachte Verandering begint met delen hiervoor ook de gelegenheid bieden.


Bespreek dit artikel

INFO: You are posting the message as a 'Guest'